Bir gün Sevgi annesinden izin alıp “ Buse’yi de alıp birlikte parka gidelim” demiş. Annesi izin verince dışarı çıkmış. Buse ile parka giderken birden yağmur yağmaya başlamış. Buse’nin elinde şemsiyesi varmış. Ama Sevgi’nin yokmuş . Buse şemsiyesini Sevgi ile paylaşmak istememiş. Artık eve dönmeye karar vermişler. Sevgi’nin her tarafı ıslanmış. Ama Buse’ye hiçbir şey olmamış. Birden öyle şiddetli bir rüzgar çıkmış ki; sokaktaki her şey havada uçuyormuş. Rüzgar Buse’nin şemsiyesini alıp uçurmuş. O sırada Sevgilerin evlerine gelmişler.

Ama Buse’nin hem şemsiyesi yokmuş hem de yolu daha uzunmuş. Buse yolda yürürken ıslana ıslana yürümüş. Eve gidince yemek yiyip yatmış. Rüyasında; sanki o gün Sevgi ile hiç buluşmamış ve aynı olayı tekrar yaşamış. Bu sefer Buse şemsiyesini Sevgi ile paylaşıyormuş. Hiç rüzgar çıkmamış, hatta yağmur hemen kesilmiş. Parka gidip oynamışlar. Sonra Buse bir ses duymuş. Ses şunu diyormuş: “ “HİÇBİR ZAMAN ELİNDEKİ ŞEYLERİ KENDİNE SAKLAMA ONLARI HERZAMAN BİRİLERİYLE PAYLAŞ. OZAMAN BAŞINA HİÇ KÖTÜ ŞEYLER GELMEZ.” Diyormuş bu ses.